Jæja krakkar þá er veturinn nær á enda og við erum komin að langþráðum áfanga, fermingarathöfninni. Það hefur verið dálítið fjör hjá okkur í vetur, oft skemmtilegt en líka stundum erfitt. Mér finnst þó að það sé margt sem ég hef lært af ykkur og þið vonandi eitthvað af mér, og ég á eftir að sakna hressilegra skoðanaskipta við ykkur. Við vorum að grínast með að á æfingunni á fimmtudaginn að fermingin væri útskriftarathöfn. Og það er vissulega nokkuð til í því hún er má segja útskriftarathöfn úr fermingarfræðslunni. En við verðum samt að muna að þið eruð ekki útskrifuð í því að læra að trúa á Guð, í því erum við öll nemendur, ég líka þó að biskupinn minn hafi leyft mér að þjóna ykkur.

Ég hef í vetur reynt að miðla til ykkar er minni eigin trú, sagt ykkur frá því hvað það er sem kirkjan stendur fyrir og hvers vegna það skiptir svo miklu máli að taka afstöðu sem varir ekki aðeins um jól og páska.

Ég hef reynt að segja ykkur frá Guði eins og fólkið sem skifaði Biblíuna gerði. Stundum með þeirra orðum stundum með mínum eigin. Sagt ykkur frá því hversu mikilvægt það er að láta Biblíuna hjálpa sér við að búa til sína eigin mynd af Guði. Þannig að þið upplifið vináttu hans. Og ég hef minnt ykkur á að þið hafið hvert og eitt möguleika á að gera hann að ykkar besta vini.

Við höfum talað um í vetur hve erfitt það virðist í nútíma samfélagi að sjá hvað er rétt eða rangt. Margt fólk heldur því fram að ekki sé til neinn einn sannleikur, heldur sé til minn sannleikur og þinn sannleikur.

Ég hef tekið eftir því að þið farið ekki varhluta af þeirri umræðu sem er í samfélaginu um klám og nektarstaði, og á meðan að öll þessi umræða fer fram nýtur klámbylgjan vafans. Þangað flykkist fullorðið fólk sem kanski eru pabbar og mömmur krakka eins og ykkar, og það skiptir um ham í nokkara klukkutíma.

Þegar að við ræddum þessi mál í fermingarferðalaginu þá minnti ég ykkur á gullnu regluna. Sem segir að við eigum að koma fram við annað fólk eins og við viljum láta koma fram við okkur. Einn af stákunum sagði þá svona eins og við sjálfann sig, „þetta nú augljóst mál“. Mér fannst þetta alveg frábært við fullorðna fólkið gerum oft hlutina flóknari en þeir eru í raun og vera til að þóknast eigin duttlungum, þið unglingarnir hafið mörg hins vegar þann hæfileika að sjá hlutina í sínu rétta ljósi. Eins og sást á þessu eintali stráksins.

Í Matteusar guðspjalli standa orðin : „Augað er lampi líkamans. Sé auga þitt heilt, min allur líkami þinn bjartur. En sé auga þitt spillt, verður allur líkami þinn dimmur. Ef nú er ljósið í þér er myrkur, hvílíkt verður þá myrkrið !“

Því er það svo að allt sem við neytum í máli og myndum hefur áhrif á það hvernig okkur líður og einnig hver við erum.

Trúin segir okkur líka mikið um það hver við erum, og það er nú bara þannig að við getum aldrei verið ein manneskja á fyrsta staðnum og önnur á þeim næsta, án þess að við förum fjlótlega að ruglast á því hvað er hvað.

Að í stað þess að hegða okkur í samræmi við það sem við trúum förum við að trúa í samræmi við hegðun okkar.

Við þurfum velja þá leið sem við förum vandlega því hver veit hversu lengi við verðum á henni. Að allt sem við gerum og segjum hefur áhrif á það hvernig manneskjur við erum og verðum, og segir ávallt miklu meira um okkur sjálf en það sem talað er um.

Það er til saga um stelpu sem sagði hluti sem hún hefði betur látið ósagða um aðra manneskju, stelpan fór til viturrar vinkonu sinnar og spurði hvað get ég gert í þessu. Vinkonan svaraði þú skalt fara og setja eina hænsnafjöður á hvert dyraþrep í bænum. Í trausti á vinkonu sinni fór stelpan og gerði þetta. Þegar hún kom til baka sagði vinkonan nú skaltu fara og safna öllum fjöðrunum saman á ný. Stelpan svarað : „það er ekki hægt hafgolan hefur feykt þeim burt“. Vinkonan sagði henni þá að jafn erfitt væri að taka aftur orðin sem sögð voru.

Við höfum val um það hver við viljum vera eða hver við viljum þykjast vera.

Jesús spyr okkur aldrei að því hver við þykjumst vera. Hann veit hver við erum. Við erum manneskjurnar sem Guð skapaði í sinni mynd.

Við höfum í vetur talað um hversu miklu máli hver eintaklingur skiptir, að allar manneskjur eru skapaðar í mynd Guðs. Skoðun og afstaða hvers og eins ykkar skiptir máli og við töluðum líka um hversu mikilvægir einstaklingar þið eruð og hversu mikil áhrif þið getið haft á umhverfi ykkar. Það voru ekki lítil áhrif sem þið gátuð haft er þið söfnuðuð fyrir Hjálparstofnun kirkjunnar í vetur. Eða í fatasöfnuninni. Þið getið haldið áfram að hafa áhrif með því að gefa öðrum sem ekki njóta sömu gæfu og þið. Því það skiptir máli að þið sjáið mynd Guðs í öllu fólki ekki bara ykkur sjálfum.

Vera ykkar hér í dag og að við öll sem erum hér saman komin ætlum að sameinast við borð hans hér á eftir með ykkur kæru fermingarbörn, er ein af þeim vitnisburðum sem eru áþreifanlegir um tilvist Guðs og nærveru. Hann mun alltaf vera til staðar. Hann er með ykkur núna og er alveg eins og þið að reyna að halda niðri í sér hlátrinum. Hann er einmitt núna alveg að springa úr stolti með okkur öllum hér í kirkjunni yfir því hvað þið eruð fín og falleg. Hann gleðst yfir heitinu sem þig vinnið hér í dag og mun hjálpa ykkur að halda það.

Kæru fermingarbörn þið eruð hingað komin til þess að játast Jesú Kristi og við biðjum með ykkur að Guð veiti ykkur styrk til að lifa og sigra undir merki hans. Minnist á þessari hátíðarstundu kærleika Guðs til ykkar frá því að þið voruð lítil, biðjið hann að gefa ykkur vilja og mátt til að helga allt líf ykkar hinum, sem þið voruð helguð í skírninni. Hafið alla ævi Jesú Krist furir augum og minnist orða hans ; „Hvert það sem kannast við mig fyrir mönnum mun og ég kannast við fyrir föður mínum á himnum.“

Stöndum því öll á fætur og játum trúnna sem við höfum verið skírð til.

Um höfundinn