Hún grípur um hverkar, strýkur sér um kviđinn á lostafullan hátt, upp brjósiđ yfir ţornađar varirnar og sleikir fingurinn. Ţá dropar úr lofti, fyrst einn, svo annar, hún lítur upp, opnar munninn teygir fram tunguna og drekkur í sig himininn, gleypir ...
Eftirfarandi pistlar, prédikanir og svör tengjast efninu.
| Ynjan hið innra | Lena Rós Matthíasdóttir | 23/01 2012 |