Af hverju mį mašur ekki fara upp aš altarinu og fį vķn og brauš įšur en mašur fermist?

Enda žótt žaš sé venjan aš fara til altaris fyrst eftir fermingu, žį er ekki bannaš aš fara fyrr, aš uppfylltum vissum skilyršum. Barn, sem komiš er nokkuš til vits, ž.e. į bilinu 8 - 12 įra getur komiš til altaris meš foreldrum sķnum. Žetta gerist žegar foreldrarnir eru vanir aš ganga til altaris og barniš hefur vanist žvķ aš koma og krjśpa viš hliš žeirra žótt žaš neyti ekki af braušinu og vķninu. En af žvķ aš žetta er heilög athöfn og helgur leyndardómur, žį fer mašur ekki bara rétt sisvona til altaris til žess t.d. aš fį aš smakka braušiš og vķniš. Ganga til altaris kallar į undirbśning, kallar į einlęgni, kallar į lotningu, žvķ aš Jesśs sjįlfur lķtur nišur aš mér og snertir mig, blessar mig. Mįltķš Drottins veršur ašeins meštekin ķ trś.