Hversvegna er venja aš klęšast kyrtlum viš fermingu?

Į žeim įrum žegar munur rķkra og fįtękra var mjög sżnilegur į Ķslandi var algengt aš viš fermingu stóšu hliš viš hliš fermingarbörn sem įttu ekkert, nema fręšin sem žau kunnu og ein skįrri föt eša engin, og velklędd börn rķkra foreldra. Fyrir augliti Gušs eru allir jafnir. Fyrir augliti manna hinsvegar ekki. Fermingarkyrtlarnir voru innleiddir til aš minnka žennan mun og hjįlpa bęši fermingarbörnunum og öšrum kirkjugestum til aš muna hiš fyrra en gleyma hinu - ķ žaš minnsta žessa einu stund.

Fyrir utan žetta hafa fermingarkyrtlarnir tįknręna merkingu. Žeir eru hvķtir til minna į skķrnarklęšin, sem alltaf eru hvķt.