Mér finnst áberandi lítið samband og samvinna milli lútersku og kaþólsku kirkjunnar á Íslandi. Hvers vegna er það?
Á málþingum hafa kaþólskir oftast engan fulltrúa sbr. kirkjuhátíðina hér á dögunum. Ekki taka þeir þátt í kirkjulistahátíð þótt alþjóðleg kirkjulist úr kaþólskum sið sé í raun langsamlega fyrirferðarmest í sögunni. Og fleyri dæmi mætti nefna.
Kaþólska kirkjan er stundum réttilega nefnd móðurkirkjan af lúterskum mönnum og er útbreidd um allan heim eins og við vitum. Um 1,1 milljarður manna aðhyllist sið þennan, eða álíka margir og tala ensku á jarðarkringlunni.
Hún nýtur eftir því sem ég best veit, ágætrar virðingar hér á landi og hefur áreiðanlega margt til málanna að leggja við vandasöm úrlausnarefni þjóðfélagsins.

Siðir hennar og ritúöl eru nátengd okkar íslensku lútersku venjum sem eðlilegt er, en nokkuð fastari í forminu almennt eins og menn þekkja.
Og þessi siður finnst mér að ætti að skoðast sem kærkomin viðbót í fjölbreytilegan átrúnað okkar á Jesúm Krist.
Kirkjurnar finnst mér að eigi að upphefja hverja aðra eftir föngum og hafa opnari díalóg.
Blæbrigðamunur og jafnvel grundvallarmunur á þessum siðum er örvandi viðfangsefni fyrir kristna menn hér á landi.
Nýir landsmenn okkar margir eru kaþólskir og með tilliti til þess þarf einnig að taka tillit til heimskirkjunnar.
Ekki ná heldur gleyma því að kaþólska kirkjan tilheyrir okkar sögulega kirkjuarfi á Íslandi.

Kveðja

Guðmundur Pálsson

Sæll, Guðmundur.

Þjóðkirkjan á samstarf við rómversk kaþólska kirkju, bæði hér á Íslandi og á heimsvísu.

Á Íslandi fer formlegt samstarf fram í samstarfsnefnd kristinna trúfélaga og hefur verið síðan 1968. Eitt af því sem við skipuleggjum saman er sameiginleg bænavika í janúar og notum efni sem kemur frá Alkirkjuráðinu og Rómversk kaþólsku kirkjunni. Hún verður næst haldin 22. – 29. janúar 2006 og efnið kemur að þessu sinni frá Írlandi.

Varðandi sýnileika kaþólsku kirkjunnar í samstarfi þá var henni formlega boðið að vera með í Kirkjudögum. Því var opið hversu mikið hún tæki þátt. Ég sá sjálf um hlut samstarfsnefndarinnar og við kynntum starf okkar og það hverjir ættu aðild að henni.

Við höfum einnig átt samstarf þegar efnt er til minningarstunda, til dæmis vegna loka síðari heimsstyrjaldar fyrr á þessu ári.

Þá er samstarf einnig víða um land þar sem Þjóðkirkan hefur til dæmis léð systurkirkju sinni húsnæði fyrir helgihald þar sem ekki eru kaþólsk kirkjuhús.

Á heimsvísu er samstarfið í gegnum þau samtök sem við eigum aðild að. Þjóðkirkjan er aðili að Lútherska heimssambandinu, Kirknaráði Evrópu (Conference of European Churches) og Alkirkjuráðinu (World Council of Churches). Tvö síðastnefndu er samkirkjuleg, þ.e. þeim tilheyra kirkjur frá ólíkum trúarhefðum, svo sem rétttrúnaðarkirkjur, lútherskar, kalvínískar, anglíkanskar og baptistar. Rómversk kaþólska kirkjan tilheyrir ekki þessum samtökum en hefur starfað með þeim á ýmsum sviðum. Ég get nefnt nokkur dæmi um það:

1) Hjá Alkirkjuráðinu er um að ræða samkirkjulegar samræður en einnig samstarf við undirbúning framkvæmd bænavikunnar árlega.

2) Samkirkjulegar samræður á vettvangi Lútherska heimssambandsins. Þar má til dæmis nefna samræður á námsstefnum í sumar í Strassborg um siðferðileg álitamál. Best þekkta dæmið er þó skjalið Sameiginleg yfirlýsing um réttlætingu af trú, Joint Declaration on Justification by Faith, sem var undirritað fyrir tæpum sex árum af fulltrúum þessara kirkjudeilda og var merkur áfangi í samstarfi þeirra.

3) Kirknaráð Evrópu starfar mikið með Kaþólska biskupafundinum (CCEE). Eitt af því sem er nú í undirbúningi er þriðja samkirkjulega Evrópuþingið sem verður haldið í Sibiu í Rúmeníu í september 2007. Þetta er undirbúið og haldið af CEC og CCEE sameiginlega og eru merkileg þing. Það fyrsta var haldið í Basel árið 1989 undir yfirskriftinni Peace with Justice.

4) Rétt er að geta þess að fulltrúar samkirkjumála á Norðurlöndum hittast árlega og bera saman bækur sínar. Á þeim fundum eru ævinlega fulltrúar kaþólsku kirkjunnar.

Í heild myndi ég því telja að samstarf Þjóðkirkjunnar við rómversk kaþólska kirkju væri gott. Tengsl kirkjudeildanna markast af hefðum þeirra en viðleitni undanfarinna áratuga hefur öll verði í átt að sameiginlegum skilningi og góðu samstarfi.