hvað er Kristniboð?

Komdu sæl/l.

Íslenska Þjóðkirkjan er biðjandi, boðandi og þjónandi. Kristnir menn hafa alla tíð verið boðandi og átt það sameiginlegt með Islam. Önnur helstu trúarbrögð veraldarinnar hafa ekki stundað trúboð í sama mæli. Samband íslenskra kristniboðsfélaga er öflug leikmannahreyfing sem hefur starfað í bráðum 80 ár með miklum þrótti. Þeir hafa svarað þessari spurningu á vef sínum: http://www.sik.is/vefir/kristnib.asp

Kristnir menn stunda trúboð samkvæmt fyrirmælum Jesú Krists í Matt. 28:18-20
Við eigum að fara og gera allar þjóðir að lærisveinum. Það gerum við með því að tala við fólk, deila okkar hugsunum með því og gefa hlutdeild í okkar persónulega vitnisburði og reynslu. Skírnin er síðan innganga í kristið samfélag og ef um ungbarnaskírn er að ræða þá gangast foreldrar og guðfeðgin undir þá skyldu að fræða barnið um Jesúm Krist og kenna þeim að fara eftir því sem hann bauð, kenna þeim að elska Guð, tilbiðja hann, varðveita orð hans og sakramenti og þjóna náunganum í kærleika. þannig er heimilið vettvangur trúboðsins í lífi Þjóðkirkjunnar hér heima ásamt síðar með barnastarfi hennar.

Vandinn í okkar samtíð er að greina á milli trúboðs og fræðslu t.d. í skólum. Við göngum þá út frá því að hægt sé að segja frá Jesú Kristi og kenna biblíusögur án þess að um boðun sé að ræða. Jafnframt séu önnur trúarbrögð og lífsskoðanir kenndar með sambærilegum hætti. Þetta er hins vegar viðkvæmt hjá mörgum og hefur valdið tortryggni. Það er að vísu öllum ljóst að margir þekkja vel til Jesú Krists án þess að trúa á hann eða tilbiðja Guð. Þannig hefur það verið á öllum öldum allt frá samtíðarmönnum Jesú og því verður maður að draga þá ályktun að hægt sé að fræða um Jesúm án þess að þar sé um boðun að ræða.

Við kristnir menn trúum því líka að það sé Guð sem gefur trúna og hún sé því ekki verk okkar manna en þó verðum við að líta svo á að kristniboðar skapi þau skilyrði að Guð geti gefið trú.

Mikil breyting er síðan sjáanleg á fólki sem tekur trú á kristniboðsakrinum. Í kjölfar kristniboða hafa fylgt skólar, heilbrigðisþjónusta og fólk hefur frelsast frá ótta og hindurvitnum og líf þess fer í annan farveg þó reynt sé að taka tillit til fyrri menningar eftir því sem rökrétt má teljast. Sama var einnig hér á landi. Prestar önnuðust kennslu og skólastjórn alveg fram á síðustu öld og er það svo í kristnum löndum að skólar og vísindasetur voru stofnuð í skjóli kirkjunnar í hverju landi fyrir sig.