Hvað heita kertin á aðventukransinum?

Fyrsti sunnudagur í aðventu er 30. nóvember. Aðventan, jólafastan, markar upphaf nýs kirkjuárs. Hér á landi hefst jólaundirbúningur í kirkjunni þennan dag og í sunnudagaskólum er kveikt á fyrsta aðventukertinu.

Sá siður að gera aðventukrans og kveikja á kerti fyrir hvern sunnudag aðventu er ekki mjög gamall hér á landi. Hann barst hingað eftir síðari heimsstyrjöld en hefur náð að festa rætur og flest heimili skarta nú slíkum krönsum.

Kertin eru fjögur og hefur hvert kerti þema sem hjálpar okkur að íhuga boðskap jólanna. Fyrsta kertið er kallað Spádómskerti og minnir á spádóma Gamla testamentisins um frelsarann sem koma skyldi. Næsta kerti er kallað Betlehemskertið. Það leiðir hugann að bænum þar sem Jesús fæddist í fjárhúsi og var lagður í jötu. Þriðja kertið er Hirðakertið og minnir á hirðana sem voru fyrstu mennirnir sem heyrðu um fæðingu Jesú. Fjórða kertið er Englakertið og vísar til englanna sem birtust á jólanótt og sögðu frá því að Jesús væri fæddur.

Orðið Aðventa er komið úr latínu, adventus, og þýðir „koma“. Á henni er horft fram til hans sem kom í heiminn á jólunum. Í kristnum sið hefur verið hefð að fasta á aðventu, sem einnig er kölluð jólafasta. Það er víða siður enn, einkum meðal kaþólskra og hjá rétttrúnaðarkirkjunni. Með því að fasta á kjöt og jafnvel mjólkurvörur og egg og neyta sér þannig um ýmsan betri kost vilja kristnir menn undirbúa sig betur undir helga hátíð.

Hér á landi er aðventan iðulega tími gleði og eftirvæntingar þar sem kertaljós og skrautljós lýsa upp skammdegið. Líklega er það hnattstaða landsins og skammdegið sem verður til þess að við Íslendingar leggjum svo mikla áherslu á ljósið sem tákn jólanna, ljósið sem kom í heiminn til að lýsa mönnum í landi náttmyrkranna.

Kær kveðja,
Adda Steina