Ég er í þjóðkirkjunni og trúi á Guð. En ég trúi ekki á biblíuna.

Get ég í raun talið mig til Lúterstrúar þar sem ég trúi ekki að biblían sé orð Guðs?

Kærar þakkir

Guðlaug

Sæl Guðlaug.

Þökk fyrir spurninguna. Hún er einlæg og ánægjulegt alltaf að vita til þess þegar menn velta fyrir sér spurningum af trúarlegum toga í einlægni og alvöru.

Ég mun þá líka leitast við að svara spurningu þinni í einlægni.
Játningin: Ég trúi á Guð er góð lífsstefna og góð undirstaða í lífinu. Hver og einn verður síðan að eiga það við samvisku sína hvar hann finni trúarþeli sínu bestan farveg.

Játningin: Ég trúi á Guð getur hins vegar kallað á spurningu: Hvaða Guð?

Að kristnum, lútherskum skilningi kemur Biblían þar til sögunnar sem bókin er einmitt kunngjörir okkur hver Guð er og hvað hann er: Guð er skapari, frelsari og hjálpari. Þetta eðli sitt birti Guð í Jesú Kristi. Kjarninn í boðskap Biblíunnar er Jesús Kristur. Jesús er hið eiginlega orð Guðs og Biblían er Guðs orð af því að hún er vitnisburður um hann. Það er Jesús sem birtir okkur að Guð er góður, kærleiksríkur, miskunnsamur, sá sem þrátt fyrir allt heldur heiminum í hendi sér svo að við megum fela honum líf okkar. Guð veitir okkur vernd í lífi og dauða. Og til hans megum við koma með mistökin okkar stór og smá og hann er reiðubúinn að fyrirgefa okkur, gefa okkur nýtt tækifæri, nýja möguleika.

Biblían er hins vegar ekki ein bók heldur safn bóka og sjálft orðið biblia er grískt orð sem merkir bækur. Bækurnar skiptast í tvö ritsöfn. Fyrra ritsafnið er Gamla testamentið en hið síðara Nýja testamentið og orðið testamenti þýðir sáttmáli.

Jesús Kristur sameinar þessi ritsöfn. Hann birtist sem fyrirheit eða loforð í Gamla testamentinu. Allt sem stendur þar er skrifað í þeim tilgangi að búa í haginn fyrir komu Jesú Krists. Þess vegna er fornt heiti á Gamla testamentinu meðal kristinna manna Hin spámannlegu rit.

Nýja testamentið greinir síðan frá því hvernig hin spámannlegu fyrirheit rættust í Jesú Kristi og hvernig postular hans eða sendiboðar varðveittu og miðluðu boðskapnum um hann. Þess vegna hefur Nýja testamentið meðal kristinna manna verið nefnt Hin postullegu rit.

Þegar við lesum Biblíuna eigum við að lesa hana út frá Jesú Kristi og með Jesú Kristi. Við eigum að leitast við að sjá hann og dæmi hans.

Við eigum ekki að lesa Biblíuna sem handbók í náttúruvísindum eða sagnfræði.

Það er hún ekki.

Andspænis náttúrufyrirbærum talar Biblían mannamál og lýsir því sem mannlegum augum er auðið að sjá. Að baki lýsingunum liggur trúarvitnisburður sem segir: Allt þetta er verk Guðs.
Andspænis sögulegum atburðum vill Biblían fá okkur til að sjá að ekki aðeins náttúran og gangur hennar heldur líka líf manna og hagur hvílir í hendi Guðs út frá fyrirheitum á borð við þessi:

Drottinn er minn hirðir, mig mun ekkert bresta. (Sálm. 23.1)

Fel Drottni vegu þína, treyst honum og hann mun vel fyrir sjá. (Sálm 37.5)

Hjálp mín kemur frá Drottni, skapara himins og jarðar. (Sálm 121.2)

Fel Drottni verk þín og þá bera áform þín árangur. (Orðskv 16.3)

Sálmurinn nr. 295 í Sálmabókinni tjáir afstöðu þjóðkirkjunnar til Biblíunnar með skýrum hætti og hann hljóðar á þessa leið:

Hún er mér kær, sú blessuð bók,
sem boðar mér það líknarráð,
að sjálfur Guð að sér oss tók
hin seku börn með föðurnáð.

Ég heyri þaðan hljóma blítt
af himni rödd, er segir mér:
Guð vill, að sérhvað verði nýtt,
sem veikt af syndaspilling er.

Ég horfi þar á helga mynd
míns hjartakæra lausnarans,
er leysti mig frá sekt og synd
og sælu bjó mér himnaranns.

Ég sé þar dýrsta sigurgjöf,
ég sé þar friðarmerki reist,
ég sé þar bjargi svipt af gröf,
ég sé þar heljar böndin leyst.

Sér ljóss og ráða leitar þar
í lífsins vanda sál mín hrædd,
og sér þar aflar svölunar,
er sárt hún stynur þyrst og mædd.

Þú, heilög ritning, huggar mig,
mér heilög orðin lýsa þín.
Sé Guði lof, sem gaf mér þig,
þú gersemin hin dýrsta mín.
Helgi Hálfdánarson

Ég vona að þessi orð svari spurningu þinni, Guðlaug.

Með kærri kveðju og bæn um blessun Guðs.
Einar Sigurbjörnsson